14اذر پنج شنبه

اولین روز کار اسبق به جای همکار شب

خانم علم وَر ...روز سومشه ...

ما هیچ .. . ما نگاه .... ما خنده ....

تا وقتی تو یه شرایط سخت باشی می ترسی از اون شرایط خارج شی وقتی ترکش می کنی دیگه قرار گرفتن تو اون شذایط غیر قابل تحمل تره ...

بهرام که گور می گرفتی همه عمر , تو طبیب دل بیمار منی !

اولین روز با تنس مون :)

خب لازمه بگم نیاز مبرم دارم به غر زدن؟!

یک استاد جانی(!) با تکلیف هایی که تعیین کرده چیزمون کرده ... بیچارمون کرده

خیلی مسخره اس که وقتی 80% کار رو انجام دادن دارم حرص میخورم

سه چهار روزه اصلا اعصاب برام نمونده

تو شرایطی هم نیستم که این بی اعصابی رو به چیزی ربط بدم

ادمی به چیش مینازه وقتی یه سردرد_یه دل درد_یه حالت تهوع ساده اون رو از پا در میاره

هشتگِ دارم می میرم !

میخوام برم به جنگ تردید ها و شک هایی که یک عمر وجودمو خورد

از مالاکیت به گلاویژ عزیزم

ممنونم گلاویژ جان . خیلی خوشحالم کردی, خیلی زیاد . به خصوص که ابدا انتظارش رو نداشتم کسی اطلاعی از زمانش داشته باشه .

بر تو هم مبارک عزیزم ِ امیدوارم بهترین اتفاقای زندگیت رو تجربه کنی تو این برهه و نان استاپ به اهدافت با لذت و شادی برسی . می بوسمت

از راه های خوش حال کردن دیگران اینه که چیزی که قبلا داشتن ازشون یه مدت بگیری و وقتی قدر داشتنش رو دونستن بهشون پس بدی !من خودم به شخصه این کار رو باخیلی ها کردم !! نتایجش هم دیدم ,تا وقتی خودم تو این

این داستان : قضاوت بله یا خیر ؟!قضاوت کردن ادم ها اسونه اما دونستن این که چی باعث این رفتارها از جانب اون ها میشه , خودش یه مثنوی . دوست نداشتم بعد از مدت ها که دست به نوشتن زدم ,این پست رو منتشر کنما

آدم ها هر شغلی که داشته باشن کارفرما باشن یا کارگر, با ارباب رجوع ارتباط داشته باشن یاهمکار , خییییلی راحت می تونن دلسوز باشن یا کم بذارن تو کارشون ودر حد رفع تکلیف کار کنن .یکی از خط های رفت و امدم ی

مخاطب این پست قبل از همه خودم , خودم و باز هم خودم هستم!یادم باشه تو زندگیم انقدر محبت و توجه و وقت برای کسی صرف نکنم که اگر نامهربونی و بی احترامی ازش دیدم , سرخورده شم و بخوام از حداقل های احترام نس